کمپرسورهای اسکرو روغنی و بدون روغن
کمپرسورهای اسکرو روغنی و بدون روغن
یکی از تفاوت اساسی دیگر در انتخاب کمپرسورهای اسکرو هوا، طراحی بدون روغن و روغنی آن است. از این نظر، هر یک از کمپرسورهای کوپل مستقیم و کوپل تسمه ای را می توان به دو دسته زیر تقسیم بندی نمود:
- کمپرسور اسکرو اویل اینجکت یا روغنی (Oil Injected Screw Compressors)
- کمپرسور اسکرو اویل فری یا خشک یا بدون روغن(Oil Free/Dry Screw Compressors)
هر کدام از این دو نوع کمپرسور مزایای خاص خود را داشته که عملکرد و برنامه های کاربردی آن را تحت تاثیر قرار می دهد. دانستن تفاوت های بین این دو نوع کمپرسور هنگام انتخاب نوع مناسب برای نیازهای خاص حائز اهمیت می باشد.
همانطور که در قسمت های قبل توضیح داده شد، در کمپرسور های روغنی یا اویل اینجکت، از روغن به منظور خنک کاری هوای فشرده، روانکاری روتورها و پوسته و همچنین جلوگیری از برگشت فشار استفاده می گردد. در کمپرسورهای اسکرو اویل اینجکت حداقل فشار خروجی از واحد هواساز بایستی 4 بار باشد که بتواند روغن را درون واحد هواساز (بلوکه هواساز ایرند، Air End) سیرکوله نماید و منجر به خنک کاری و روانکاری روتورها با بالاترین بازده گردد.
ولیکن در کمپرسورهای اسکرو اویل فری، هیچ گونه روغن در فضای داخل هواساز وجود ندارد. عدم وجود روغن در هواسازهای اویل فری سبب می گردد که دمای هوای خروجی از آن بسیار افزایش پیدا کند. در نتیجه در این هواسازها به منظور دستیابی به فشارهای بالا 3 الی 4 بار، بایستی عملیات افزایش فشار در دو مرحله و توسط هواسازهای دو مرحله ای انجام گیرد.
در این جا نیز مهم ترین فاکتور در انتخاب میان این دو نوع کمپرسور، ظرفیت مورد نیاز از کمپرسور انتخابی است. کمپرسورهای اسکرو بدون روغن به طور معمول می توانند 2 تا 5 فوت مکعب در دقیقه (CFM) جریان هوا را تأمین کنند و توسط یک موتور الکتریکی 120 ولت هدایت می شوند. این در حالی است که کمپرسورهای اسکرو اویل اینجکت به طور معمول می توانند 10 تا 25 فوت مکعب در دقیقه هوا را تحویل دهند. محرک این کمپرسورها نیز معمولاً موتورهای الکتریکی می باشد.
نظرات
ارسال یک نظر